بسم الله الرحمن الرحیم

در خاطرم شد زنده یاد فاطمیون

یاد شلمچه یاد فکه یاد مجنون

از صبح تا ظهر یه سره به این مغز خسته فشار آوردم تا یه صفحه نوشتم اونم بعد از حدود ۸ یا ۹ ماه . اما همین الآن که از هیئت محبان الصادق اومدم بیرون همه چیزم عوض شد . نمیدونم قصه فاطمیه امسال چیه ؟ اما تنها چیزی که به ذهنم رسیده اینه که با هر سال خیلی فرق داره ! نمیدونم من معرفتم کم شده بود یا نمیدونم هر چیز دیگه ای .... از اول فاطمیه تا امروز مثل آدمای گنگ و کور به هم ریختم . مثل کسایی که نمیدونن و هیچی نمیدونن . اگر قبلا ازم میپرسیدی و میگفتی در مورد فاطمیه بگو یا بنویس یا ۱ ساعت برات حرف میزدم یا ۲ . ۳ صفحه مطلب می نوشتم . اما با تمام اون چیزایی که تا حالا بلد بودم اگه امسال ازم میپرسیدی فاطمیه رو تعریف کن بی هدف نگاهت میکردم . هیچ حرفی نداشتم بزنم که بتونه روح خودم رو ارضا کنه . شاید به خاطر دلتنگی های و تنهایی های بیش از حدم تو این چند وقت اخیر باشه . اما فقط یه بیت داره منو آتیش میزنه که باشه حسن ختام :

فاطمیه رفت و من شرمنده ام                 بعد ذکر روضه هایش زنده ام