ناشئه الیل
السلام علی الشهدا الذین بذلو مهجهم دون الحسین (ع)
کمتر از ۲ هفته تا اربعین سالار زینب باقیست . و چگونه بودن را از زبان سید شهیدان اهل قلم بخوانیم :
صحرای بلا به وسعت تاریخ است و كار به یك یا لیتنی كنت معكم ختم نمی شود . اگر مرد میدان صداقتی ، نیك در خویش بنگر كه تو را نیز با مرگ انسی این گونه هست یا خیر! اگر هست كه هیچ ، تو نیز از قبله داران دایره طوافی ، و اگر نه ... دیگر به جای آنكه با زبان «زیارت عاشورا» بخوانی ، در خیل اصحاب آخرالزمانی حسین با دل به زیارت عاشورا برو . «ضحاك بن عبدالله مشرقی » را كه می شناسی ! عصر عاشورا از جبهه حق گریخت بعد از آنكه صبح تا شام را در ركاب امام شمشیر زده بود. خوف ،فرزند شك است و شك ، زاییده شرك و این هرسه ، خوف و شك و شرك ، راهزنان طریق حقند... كه اگر با مرگ انس نگیری ، خوف ، راهِ تو را خواهد زد و امام را در صحرای بلا رها خواهی كرد. شب هر چه در خویش عمیق ترمی شود، اختران را نیز جلوه ای بیشتر می بخشد و این ، سرالاسرار شب زنده داران است . اگر ناشئه لیل نباشد، رنج عظیم روز را چگونه تاب آوریم ؟

و آن خیمه و خرگاه، كهكشانی شد كه از آن پس ، آن را«مطاف عشق» می خوانند.
تازه فهمیدم که هیچی نمیفهمم .......
و دست توسلم به درگاه حسین است و بس ....................
بسم الله النور

ای شقایقهای آتش گرفته
دل خونین ما شقایقی است که داغ شهادت شما را بر دل دارد ......
آیا آن روز نیز خواهد رسید که بلبلی دیگر در وصف ما سرود شهادت بسراید ؟؟
سلام
جای همه خالی دیروز جلسه انتخاب بهترین ویلاگهای فارسی بود تو فرهنگسرای دانشجو ٬ پارک شفق ٬ البته فکر کنم یه کمی ما ها جنبه تحمل نا موافق رو داشته باشیم میتونیم پیشرفت داشته باشیم .
با این که تو جشن خیلی حال کردیم اما یه جاهایی حالمون گرفته شد .
نمیدونم این عالم وبلاگ نویسی چرا این قدر پر شده از حسادت و نا مهربونی .
دیگه حرفم نمیآد .
اما دوستان یه کم به خودمون بیایم ضرر نداره .
یاعلی
مهدی .....................
رجعت
به نام صبور ترین یاور صابرین

آرمانخواهی انسان مستلزم صبر بر رنجهاست
پس برادر خوبم ٬ برای جانبازی در راه آرمانها یاد بگیر که در این سیاره رنج صبورترین انسانها باشی
برگشتم . ممکنه هر کسی چیزی بگه . شاید بگید فقط حرف میزنه و عمل نمیکنه . اما بدونید اگه برگشتم فقط به خاطر اونهایی بود که خوشحال از رفتنم بودند . واسه اونهایی بود که چشم ندارن ببینن ماها مینویسیم . نه تنها به خود ما حساسیت دارن بلکه به نوشته های ما بیشتر حساسن . حالا بگذریم . ابتدا از دوستان عذر خواهی میکنم که یه تصمیم نامعقول گرفتم . و در انتها طلب دعای خیر دارم از همه اونایی که دلشون دریاییه .
یاعلی
مهدی ...........................
خداحافظ

صحرای بلا به وسعت تاریخ است و کار به یک {{ یا لیتنی کنت معک }} ختم نمیشود .
سلام بر دوستان و دشمان و معاندین و منتقدین و مخالفین و موافقین و هر کسی که به هر نحوی تو این چند مدت به این وبلاگ سر میزد .....
متمم پست قبلی وبلاگم جمله بالاست که از سید شهیدان اهل قلم نقل کردم .
از همین جا با همتون خدا حافظی میکنم .
دیگه نمینویسم ......
البته تا ۳ روز دیگه هستم و کامنتها و نظرات رو چک میکنم . انشالله از شنبه شما را به خیر و ما را به جهنم ..............
راستی گزارش جلسه نقد وبلاگم رو میتونید تو : sunday بخونید . البته ما که حرفهامون همه جفنگ بود .
یاعلی
مهدی .......................
بالاخره ما مظلوم تریم یا حسین بن علی علیهما السلام؟
بالاخره ما مظلوم تریم یا حسین بن علی علیهما السلام؟
این روزها به یمن برکت وجود تکنولوژی، sms های فراوانی دریافت داشتیم
مبنی براینکه مرحوم دکتر شریعتی قریب به این مضامین فرموده اند که در
عجبم از جماعتی که خود تحت ظلم و ستم می باشند و بر مظلومیت حسین نوحه و زاری می کنند. ویا اینکه حسین تشنه یاری بود نه تشنه آب. افسوس که به جای تفکراتش، زخم های بدنش را به رخ ما کشیدند . التبه اینها نقل به مضمون است و الا انشای دکتر شریعتی چیز دیگری است و گذر زمان اصل مطلب را از یادمان برده است. چون یادم می آید شاید 15سال پیش کتاب حسین وارث آدم را خوانده ام. اینجا دو مطلب به ذهن می رسد. اول اینکه چه کسانی این پیامک ها را می فرستند و دیگر اینکه راه چاره چیست و آیا درد امروز ما هم همچنان همین مطالب است؟ برای بنده کسانی این پیامک ها را فرستادند که ظاهر امر به فهوای کلام هیچ توجهی نداشتند. چرا که هم خودشان اهل ظلمند و برخلاف آنچه منظور دکتر شریعتی است، نه اهل یاری نه اهل زاری.فقط اهل شعار و دری وری. به نظر من امروز این مطلب باید به گونه دیگری بیان شود. آن هم اینکه در عجبم از مردمی که خود ظالمند و بر ظالمین و غاصبین نسبت به پیشوایان پاک ظاهرا اشک می ریزند. مگر ظلم چیست؟ وضع شیء فی غیر موضعه معنای ظلم می باشد. با یک بازنگری در خودمان ببینم چقدر در جای خودمان قرار داریم؟ چقدر به افرادی که در جای خودشان قرار ندارند اعتراض می کنیم؟ چقدر چیزها را در جایی غیر از خودش قرار می دهیم و خلاصه اینکه چقدر در ظلم دیگران سهیم هستیم. مهم نیست. این محرم هم می آید و می رود و ما به امام خمینی رحمت الله علیه می خندیم که فرمود این محرم و صفر است که اسلام
را زنده نگه داشته است. می گوییم استفاده ابزاری از شور و حال مردم شده
است. ولی هرچه بگوییم دلمان باز همانجاست که دل گاندی. بگذریم . امروز
بهتر است اگر شناخته ایم تفکرات امام زمانمان را، به آن ها عمل کنیم.
والا در زمان ظهور معلوم نیست در سپاه امام زمانمان هستیم یا یزید زمانه.
مگر امام زمانمان چه فرموده اند. یکی از فرمایشاتشان در نامه به محمدبن
محمد نعمان یا همان شیخ مفید این است که چیزی شما را از ما دور نگه نمیدارد مگر گناهان خود شما . آیا تا به حال واقعا خواسته ایم این حجاب را
کنار بزنیم و یا فقط دنبال بازی آن هم از نوع هیئت بازی هستیم تا بلند
داد بزنیم یابن الحسن کجایی داد از غم جدایی. امام زمانمان روحی فداه
فرمودند در زمان غیبت ما به روات احادیث ما رجوع کنید. آیا ما تقلید را
کار عده ای از حیوانات می دانیم و یا در امور مستحدثه به روات احادیث اهل
بیت رجوع می کنیم؟ بماند، حرف زیاد است. اشکال این است که ما همه مرد
حرفیم و در عمل بهتر است جامه زنانه بپوشیم که فرمودند یا بکوشید یا جامه
زنان بپوشید. خیلی با صفا فرمودند حضرت امیر علیه السلام که حق در مقام
گفتار بسیار وسیع و در مقام عمل بسیار ضیق است. ما هم از این حرف های
گنده گنده و قشنگ زیاد بلدیم بزنیم ولی اول فکر می کنیم مرد عمل هستیم
یانه؟ اگر جواب منفی بود زبان مبارک به کام نگه می داریم و حرف های
قشنگ را می گذاریم برای افراد قشنگ! ! ! الحمدلله رب العالمین.


